'Ik zie buurtbewoners vaak als collega’s: we doen het samen’

Samenwerken met bewoners, ruimte geven aan ieders talent en de buurt samen sterker maken. Dat is waar Monique Hammer zich al 25 jaar vol overtuiging voor inzet. Voor haar is buurtwerk méér dan een baan: het is een manier om mensen perspectief te geven en de wijk tot bloei te laten komen. Ze kijkt terug op een kwart eeuw werken in het sociaal domein, waarvan meer dan de helft bij Combiwel Buurtwerk.

Van arbeidsre-integratie naar buurtwerk

Voordat Monique buurtwerker werd bij Combiwel, werkte ze in de arbeidsre-integratie en personeelsbemiddeling. Ze vond het geweldig om mensen te activeren die het moeilijk vonden om een functie te vinden die bij hen past. Toch trok het welzijnswerk haar steeds meer.

Daarom koos ze er toch voor om over te stappen. De welzijnsorganisatie waar ze voor kwam te werken, werd een paar jaar later deels overgenomen door Combiwel. Sindsdien zet Monique zich in voor bewoners in Amsterdam-West. ‘In 2012 werd ik buurtwerker’, vertelt ze. ‘Ik voelde me toen nog niet direct zo, maar ik wilde het wél heel graag worden.’

Ze kwam erachter dat ze de functie eigen moest maken door er veel van zichzelf in te stoppen. ‘Dat vraagt om geduld, creativiteit én samenwerking’, vindt ze. ‘Vooral met buurtbewoners. Zij maken het werk.’

 

Ervaring delen in een nieuwe buurt

Monique werkte eerst jaren in de Baarsjes en nu alweer 4 jaar in Bos en Lommer, waarvan de laatste 5 maanden in de Erasmusparkbuurt. ‘Ondanks dat beide wijken allebei in West liggen, hebben ze een heel eigen karakter’, zegt ze. De overstap vond Monique dan ook even wennen, maar aan de andere kant enorm verfrissend. ‘Ik merkte dat het niet alleen goed was voor mezelf, maar ook voor de mensen om me heen. Door je opgebouwde kennis en ervaring op en andere plek in te zetten, kunnen er juist meer mensen van profiteren.’

 

Samen de buurt vormgeven

Voor Monique is de samenwerking met bewoners de kern van haar werk. ‘Ik zie hen vaak als collega’s. De een voelt zich een actieve bewoner, de ander heeft een vrijwilligerscontract, maar in de praktijk maakt dat weinig uit. Iedereen draagt vanuit zijn eigen kracht bij. Het is de gezamenlijke verdienste die telt.’

En natuurlijk gaat het niet alleen om het eindresultaat, maar ook om de weg ernaartoe. ‘Je ziet mensen groeien als ze zich kunnen inzetten voor een ander en de buurt. Dat geeft mijn werk enorm veel voldoening. Neem bijvoorbeeld het Repair Café: het begon heel klein, met iemand die handig was met apparaten. Inmiddels is het uitgegroeid tot een plek waar buurtbewoners elkaar helpen en samen iets moois neerzetten. Zulke initiatieven geven mij na 25 jaar nog steeds energie.’

 

Beweging brengt groei

Monique werkt graag met ouderen, maar ook met mensen met een beperking of een kwetsbare positie. ‘Ik kijk niet naar wat niet kan, maar juist naar wat er mogelijk is. Soms moet je daar even naar graven. Maar als je dat boven water krijgt, zie je mensen veranderen. Een oudere die vrijwilligerswerk gaat doen, gaat ineens makkelijker lopen, straalt weer. In welke situatie je ook zit: je hebt beweging nodig om te groeien.’

Een mooi voorbeeld is het Oogcafé Amsterdam-West dat een blinde buurtbewoonster met steun van Monique opzette. ‘Het begon met een eenvoudig idee: zorgen voor een plek waar blinden en slechtzienden elkaar kunnen ontmoeten in het kader van eenzaamheid’, vertelt Monique. ‘Inmiddels draait het café al 3 jaar zelfstandig met een heel breed programma.’

‘Elke eerste zaterdag van de maand komen deelnemers van het Oogcafé samen in De Boeg. Er zijn vaste vrijwilligers en het programma wordt volledig door de groep gemaakt en verzorgd. Als je zo’n initiatief de aandacht geeft die het verdient en het samen stevig neerzet, dan verduurzaam je het voor de toekomst. En dat komt iedereen ten goede.’

 

Luisteren, delen en verbinden

Voor Monique gaat buurtwerk niet alleen over projecten en activiteiten, maar vooral om écht contact. ‘Soms ben ik er gewoon om te luisteren of om samen een wandeling te maken’, legt ze uit. ‘Uiteindelijk wil iedereen namelijk gewoon gehoord worden.’

Maar het is niet alleen een kwestie van luisteren, het contact werkt twee kanten op. Zo weet Monique uit eigen ervaring hoe belangrijk het is om kwetsbaarheid te tonen. Door gezondheidsproblemen moest ze tijdelijk een stap terug doen. ‘Ik heb gemerkt dat je, door je eigen verhaal te delen, anderen moed kunt geven. Dan zien mensen: de buurtwerker is ook maar een mens. Hun eigen kwetsbaarheid gaat meer naar de achtergrond en geeft ruimte om stappen te zetten.’

Ook het buurthuis speelt een belangrijke rol in het aangaan van contact. Het is een veilige en laagdrempelige plek waar bewoners hun verhaal kwijt kunnen, steun vinden en elkaar ontmoeten. ‘Daarmee is het een ankerpunt in de wijk, waar luisteren en verbinden net zo belangrijk zijn als organiseren.’

 

Vrijheid en waardering

Wat Monique na 25 jaar nog steeds motiveert? De vrijheid om te handelen, de creativiteit en de mensen. ‘Ik krijg bij Combiwel de ruimte om te pionieren. Als je een goed idee hebt, mag je het uitproberen. Je krijgt hier de kans om écht invloed uit te oefenen. Daarnaast werk ik in een fijn team waarin humor, collegialiteit en zorgzaamheid vanzelfsprekend zijn. Dat zorgt ervoor dat ik met plezier en vertrouwen mijn werk kan doen.’

Ze glimlacht als ze terugdenkt aan een telefoontje van de directeur. ‘Precies op de dag dat ik volgens de CAO 25 jaar in dienst was, belde ze me persoonlijk. Dat soort aandacht waardeer ik enorm. Het laat zien dat je gezien wordt. En dat gevoel, dat je ertoe doet, dát gun ik ook alle bewoners in de wijken waar we werken.’

 

Meer weten?

Meer weten over hoe het is om bij Combiwel Buurtwerk te werken? Lees andere verhalen op onze blogpagina of kijk naar de video's van collega's: werkenbij-website.